Wat ik leerde toen mijn vriendin haar vertrouwen in ons stelde
Het verhaal van Dorien is gedeeld door verschillende media. Als je haar nog niet kent, nodig ik je uit om het verslag te lezen dat is gepubliceerd door de krant Información, het interview in El Español, het artikel van Woman of het nieuws op de website van Kliniek Tambre.
Maar dit artikel gaat niet over Dorien. Of, althans, niet precies.
Het gaat over wat ik heb geleerd door te begeleiden, als vriendin en als CEO, een verhaal dat me herinnerde waarom ik dit werk doe.
Er zijn gevallen die je als professional tegenkomt. Anderen, als patiënt. En sommigen, heel weinigen, doen het ook als vriendin.
Ik ken Dorien al vele jaren. We delen oorsprong, taal en een vriendschap die in de loop der tijd is gebleven. Ik kende ook de lange weg die ze had afgelegd in haar verlangen om moeder te worden. Een pad vol pogingen, onzekerheid en momenten waarop veel mensen de hoop zouden hebben verloren.
Toen ze besloot om op Tambre te vertrouwen, kreeg dat verhaal voor mij een andere dimensie. Die ervaring vanuit het perspectief van een vriendin te beleven, maakte me nog trotser op de manier waarop we bij Tambre de reproductieve geneeskunde begrijpen: met de grootste wetenschappelijke nauwkeurigheid, maar ook met een diepe menselijke betrokkenheid. Omdat die combinatie precies is wat het mogelijk maakt dat elk verhaal uniek is.
Als CEO besteed ik een groot deel van mijn tijd aan het nadenken over strategie, innovatie, groei en onderzoek. Het zijn onmisbare aspecten voor de vooruitgang van een organisatie. Maar verhalen zoals dat van Dorien herinneren me constant aan de ware betekenis van al die inspanning.
In de reproductieve geneeskunde praten we vaak over succespercentages, protocollen, wetenschappelijk bewijs of nieuwe technologieën. En we moeten dat doen. De wetenschap is de basis van ons werk en de motor die ons in staat stelt steeds betere behandelingen aan te bieden.
Maar ik heb ook geleerd dat de wetenschap, op zichzelf, niet genoeg is.
Elke patiënt komt met een ander verhaal, met verschillende omstandigheden en met emoties die niet in enig medisch dossier voorkomen. Daarom heb ik altijd geloofd dat excellentie bestaat uit het combineren van de hoogste wetenschappelijke nauwkeurigheid met een diep gepersonaliseerde en menselijke benadering.
Luisteren voordat je beslist.
Begrijpen voordat je probeert.
Begeleiden gedurende het hele proces.
Dat is de geneeskunde waarin ik geloof.
Vandaag kan Dorien een verhaal vertellen met een gelukkig einde.
En dat maakt me diep gelukkig, niet alleen als CEO, maar ook als vriendin.
Maar het belangrijkste is wat dat verhaal vertegenwoordigt.
Het vertegenwoordigt het belang van niet stoppen met het zoeken naar antwoorden. Blijven onderzoeken. Ons voortdurend afvragen hoe we dingen beter kunnen doen. Van begrijpen dat achter elke wetenschappelijke innovatie een persoon schuilgaat die op een kans wacht.
Vaak vragen mensen me wat de grootste prestatie van Tambre is.
Ik denk nooit eerst aan de prijzen, de erkenningen of de gegevens.
Ik denk aan verhalen zoals dat van Dorien. Omdat zij ons eraan herinneren dat ons werk niet alleen bestaat uit het helpen creëren van nieuwe levens. Het gaat vooral om het zorgen voor de mensen die op ons vertrouwen om een van de belangrijkste wegen van hun leven te bewandelen.